"ENGA MAMA" - TAMIL FAMILY COMEDY DRAMA FILM REVIEW / SIVAJI GANESAN & JAYALALITHAA MOVIE

Enga Mama is a 1970 Indian Tamil-language film, directed by A. C. Tirulokchandar and produced by P.K.V.Sankaran and Aarumugam. The film stars Sivaji Ganesan, Jayalalithaa and Vennira Aadai Nirmala. It is a remake of the 1968 Hindi film Brahmachari. 

இந்த கதை மனித நேயம், தியாகம், அன்பு மற்றும் பொறுப்புணர்ச்சி பற்றி பேசும் ஒரு உணர்ச்சிகரமான கதை.

கோடீஸ்வரன் சிறுவயதிலேயே பெற்றோரை இழந்தவன். அவனுக்கு இந்த உலகத்தில் சொந்தம் என்று யாரும் இல்லை. சிறிய வயதில் இருந்து அவன் அனாதை இல்லங்களில் வளர்ந்தான். வாழ்க்கை என்ன, துன்பம் என்ன என்பதை அவன் சிறுவயதிலேயே கற்றுக்கொண்டான். பசியின் வலி, தனிமையின் வேதனை, அவமானம் ஆகியவற்றை அனுபவித்தே அவன் வளர்ந்தான். ஆனால் அவன் மனம் கசப்பாக மாறவில்லை. அவன் இதயம் மிகவும் மென்மையானது. பிறர் துன்பத்தை பார்த்தால் தாங்க முடியாத அளவுக்கு கருணை நிறைந்தது.

வயது வந்தபோது அவன் ஒரு பழைய வீட்டில் வாழத் தொடங்கினான். அந்த வீடு அவனுக்குச் சொந்தமானது இல்லை. அது கடனில் இருந்த வீடு. அந்த வீட்டை இழந்தால் அவனுக்கு தெருவே கதியாகும் நிலை. ஆனால் அவன் அந்த வீட்டில் தனியாக இல்லை. அவனுடன் பன்னிரண்டு சிறிய குழந்தைகள் இருந்தார்கள். எல்லாரும் அனாதைகள். பெற்றோர் இல்லாதவர்கள். யாருக்கும் உலகத்தில் துணை இல்லை. கோடீஸ்வரன் அவர்களுக்கு அண்ணனாகவும், அப்பாவாகவும், அம்மாவாகவும் இருந்தான்.

அந்த குழந்தைகளுக்கு உணவு தர வேண்டும், படிக்க வைக்க வேண்டும், உடை வாங்க வேண்டும், நோய் வந்தால் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இதற்கெல்லாம் பணம் தேவை. கோடீஸ்வரன் எங்கு வேலை கிடைத்தாலும் செய்தான். காலை முதல் இரவு வரை உழைத்தான். சில நாட்கள் அவனுக்கு உணவு கிடைக்காது. ஆனால் குழந்தைகள் பசியோடு இருக்கக் கூடாது என்பதற்காக அவன் தன் உணவை விட்டுக்கொடுத்தான். குழந்தைகள் அவனை எங்க மாமா என்று அழைத்தார்கள். அந்த வார்த்தையில் அன்பும் பாதுகாப்பும் இருந்தது.

அவன் வாழ்க்கை எளிதானது இல்லை. வீட்டுக்கான கடன் அழுத்தம், கடன் கொடுத்தவர்களின் தொல்லை, வேலை இல்லாத நாட்கள், குழந்தைகளின் தேவைகள் அனைத்தும் அவனைச் சோர்வடைய செய்தன. ஆனால் அவன் ஒருபோதும் மனம் உடையவில்லை. குழந்தைகளின் சிரிப்பே அவனுக்கு சக்தியாக இருந்தது.

ஒரு நாள் கோடீஸ்வரன் வேலை முடிந்து இரவில் வீட்டிற்கு திரும்பிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது சாலையோரத்தில் ஒரு இளம் பெண் விழுந்து கிடப்பதைப் பார்த்தான். அவள் மிகவும் சோர்வாக இருந்தாள். உயிரே போய்விடும் நிலை. யாரும் அருகில் இல்லை. எல்லோரும் பார்த்தும் பார்க்காதது போல சென்றார்கள். கோடீஸ்வரன் மட்டும் நின்றான். அவன் மனம் உடனே உருகியது. அவளை தூக்கி அருகிலுள்ள மருத்துவமனைக்கு கொண்டு சென்றான்.

அந்த பெண் பல நாட்களாக உணவு இல்லாமல், மன வேதனையால் சோர்ந்து போயிருந்தாள். அவளுக்கு இந்த உலகத்தில் யாரும் இல்லை. வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட துன்பங்களை தாங்க முடியாமல் அவள் தற்கொலை செய்ய முயன்றிருந்தாள். கோடீஸ்வரன் அவளின் உயிரைக் காப்பாற்றினான். அவன் அவளுக்கு ஆறுதல் சொன்னான். வாழ்க்கை எவ்வளவு கடினமாக இருந்தாலும் உயிர் மிக முக்கியம் என்று அவளிடம் மென்மையாக பேசினான்.

அந்த பெண் அவன் வீட்டில் தங்கினாள். முதலில் அவள் பயந்தாள். பன்னிரண்டு குழந்தைகள், ஏழ்மை, சிரமம் எல்லாம் பார்த்து ஆச்சரியமடைந்தாள். ஆனால் குழந்தைகள் அவளிடம் அன்பாக பழகினார்கள். அவளுக்கு அம்மா போல மரியாதை கொடுத்தார்கள். அவள் மனம் மெல்ல மெல்ல மாறத் தொடங்கியது.

கோடீஸ்வரன் அவளிடம் எந்த எதிர்பார்ப்பும் வைக்கவில்லை. அவள் நலம் பெற வேண்டும் என்பதே அவன் விருப்பம். அவள் பெயர் மாலா. மாலா வாழ்க்கையில் பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்தவள். ஆனால் சூழ்நிலை அவளை இந்த நிலைக்கு கொண்டு வந்தது. அவள் மனதில் நிறைய காயங்கள் இருந்தன. கோடீஸ்வரனின் தியாகமும், குழந்தைகளின் அன்பும் அவளது மனக் காயங்களை மெல்ல ஆற்றத் தொடங்கின.

மாலா குழந்தைகளுக்குப் பாடம் சொல்லத் தொடங்கினாள். அவர்களுக்கு பாடல்கள் பாடிக் காட்டினாள். வீட்டை சுத்தமாக வைத்தாள். அந்த வீடு மெல்ல மகிழ்ச்சியான இடமாக மாறியது. கோடீஸ்வரன் இதை பார்த்து மனதுக்குள் மகிழ்ந்தான். அவனுக்கு மாலாவின் மீது மரியாதையும் அன்பும் ஏற்பட்டது. ஆனால் அவன் அதை மனதுக்குள் வைத்துக்கொண்டான். அவன் வாழ்க்கை முழுவதும் குழந்தைகளுக்கே என்று முடிவு செய்திருந்தான்.

இதற்கிடையில் மாலாவின் குடும்பம் அவளைத் தேடி வந்தது. அவள் ஒரு பெரிய பணக்கார வீட்டின் மகள். அவளை மீண்டும் வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்பினார்கள். ஆனால் மாலா தயங்கினாள். அவள் கோடீஸ்வரனையும் குழந்தைகளையும் விட்டு செல்ல மனம் இல்லை. அந்த வீட்டில் தான் அவள் உண்மையான வாழ்க்கையை உணர்ந்தாள்.

மாலாவின் குடும்பத்தினர் கோடீஸ்வரனை தவறாக நினைத்தார்கள். அவன் பணத்துக்காக மாலாவை வைத்திருக்கிறான் என்று சந்தேகப்பட்டார்கள். அவனை அவமானப்படுத்தினார்கள். கோடீஸ்வரன் எதுவும் பேசவில்லை. அவன் மௌனமாக அவமானத்தை ஏற்றுக்கொண்டான். குழந்தைகள் முன்னிலையில் எந்த சண்டையும் வேண்டாம் என்று நினைத்தான்.

மாலாவை அவளது குடும்பம் வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் சென்றது. அந்த நாள் கோடீஸ்வரனுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் மிகுந்த துக்கம். வீடு மீண்டும் வெறுமையாகி விட்டது. குழந்தைகள் மாலாவை நினைத்து அழுதார்கள். கோடீஸ்வரன் அவர்களை ஆறுதல் கூறினான். ஆனால் அவன் மனமும் உடைந்திருந்தது.

மாலாவின் வாழ்க்கை மீண்டும் வசதியாக மாறினாலும் அவளுக்கு மன நிம்மதி இல்லை. அந்த குழந்தைகள், கோடீஸ்வரன், அந்த ஏழை வீடு அனைத்தும் அவளது மனதில் நினைவாக இருந்தது. அவள் உணர்ந்தாள், பணம் இல்லாத இடத்தில் தான் உண்மையான அன்பு இருப்பதை.

மாலாவின் குடும்பம் அவளுக்கு திருமணம் ஏற்பாடு செய்தது. ஆனால் அவளுக்கு அதில் விருப்பம் இல்லை. அவள் மனதில் கோடீஸ்வரனின் உருவம் மட்டுமே இருந்தது. அவன் தியாகம், அவன் தூய்மையான மனம் அவளை ஆழமாக பாதித்தது.

இந்நிலையில் கோடீஸ்வரனின் வீட்டுக்கான கடன் அதிகரித்தது. கடன் கொடுத்தவர்கள் வீட்டை பிடுங்க வருகிறார்கள். குழந்தைகளின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாக மாறியது. கோடீஸ்வரன் மிகவும் கலங்கினான். குழந்தைகளை பிரிந்து விட வேண்டுமோ என்ற பயம் அவனை வாட்டியது.

மாலா இதை அறிந்து வீட்டை விட்டு ஓடி வந்தாள். அவள் கோடீஸ்வரனிடம் தன் உண்மையான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தினாள். அவன் இல்லாமல் தன்னால் வாழ முடியாது என்று கூறினாள். குழந்தைகளும் மகிழ்ச்சியில் துள்ளினார்கள்.

மாலாவின் குடும்பத்தினர் உண்மையை புரிந்துகொண்டார்கள். கோடீஸ்வரனின் தியாகமும், குழந்தைகளுக்கான அவனது அர்ப்பணிப்பும் அவர்களின் கண்களை திறந்தது. அவர்கள் கோடீஸ்வரனை மதித்தார்கள். வீட்டுக்கான கடனை அடைத்தார்கள். குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தையும் பாதுகாத்தார்கள்.

இறுதியில் கோடீஸ்வரனும் மாலாவும் ஒன்றாக வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார்கள். அந்த வீடு மீண்டும் சிரிப்பும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த இடமாக மாறியது. அனாதையாக தொடங்கிய கோடீஸ்வரனின் வாழ்க்கை அன்பும் குடும்பமும் நிறைந்த வாழ்க்கையாக மாறியது. மனிதநேயம், தியாகம், அன்பு ஆகியவை தான் வாழ்க்கையின் உண்மையான செல்வம் என்பதை இந்த கதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

************************