"VIGATHAKUMARAN (വിഗതകുമാരൻ) - 1928 INDIAN SILENT FILM / J. C. DANIEL- FATHER OF MALAYALAM CINEMA

Vigathakumaran  is a 1928 Indian silent film written, produced and directed by J. C. Daniel, who also played the hero in the movie. The lead actress P. K. Rosy was a Dalit who played an upper-caste Nair woman, which caused an uproar at the film's premiere at the Capitol Theatre in Thiruvananthapuram. It was the first Malayalam feature film and is considered India's first social drama. Daniel is regarded as the father of the Malayalam cinema industry for this work. Vigathakumaran is a lost film, of which no copy has survived.

വിഗതകുമാരൻ എന്ന ചിത്രം മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനമുള്ള ഒരു പഴയ ചിത്രമാണ്. ഈ ചിത്രം 1928-ൽ പുറത്തിറങ്ങി. അന്ന് സിനിമ എന്ന കലാരൂപം ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ പുതുമയായിരുന്നു. മലയാളത്തിൽ ഇതാദ്യമായിട്ടാണ് ഒരു പൂർണ്ണ ദൈർഘ്യമുള്ള സിനിമ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. ഈ സിനിമയുടെ കഥയും നിർമ്മാണവും സംവിധാനവും എല്ലാം ഒരാൾ തന്നെയാണ് ചെയ്തത്. ആ വ്യക്തിയുടെ പേര് ജെ സി ഡാനിയൽ. അദ്ദേഹം തന്നെ ഈ ചിത്രത്തിലെ നായകനായും അഭിനയിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹത്തെ മലയാള സിനിമയുടെ പിതാവ് എന്ന് ഇന്ന് എല്ലാവരും ആദരത്തോടെ വിളിക്കുന്നു.

ഈ സിനിമ ഒരു മൗനചിത്രമായിരുന്നു. അന്നത്തെ കാലത്ത് സിനിമകളിൽ ശബ്ദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. നടന്മാർ സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാൻ സാധിക്കില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖഭാവവും ശരീരഭാഷയും ഉപയോഗിച്ചാണ് കഥ പറയുന്നത്. ചിലപ്പോൾ എഴുത്ത് കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സംഭാഷണം കാണിച്ചിരിക്കും. അത്തരത്തിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ചിത്രമായിരുന്നു വിഗതകുമാരൻ. ഇന്ന് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഒരു പകർപ്പും ലഭ്യമല്ല. അത് നഷ്ടപ്പെട്ട സിനിമയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാലും അതിന്റെ മഹത്വവും ചരിത്രപ്രാധാന്യവും ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.

ഈ സിനിമയുടെ കഥ ഒരു സമ്പന്നകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ഒരു ബാലനെ കുറിച്ചാണ്. തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യത്ത് വലിയ സമ്പത്ത് ഉള്ള ഒരു വീട്ടിൽ ചന്ദ്രകുമാർ എന്ന കുട്ടി ജനിച്ചു. അവന്റെ മാതാപിതാക്കൾ അവനെ ഏറെ സ്നേഹിച്ചു. അവൻ അവരുടെ ഏകമകനായിരുന്നു. വീട്ടിൽ ധാരാളം സേവകരും സൗകര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ആ കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതം ഒരുദിവസം പൂർണ്ണമായി മാറി.

ഭൂതനാഥൻ എന്നൊരു ദുഷ്ടൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ലാഭലോലുപനും ക്രൂരനും ആയിരുന്നു. പണം മാത്രമാണ് അവന്റെ ലക്ഷ്യം. ഒരുദിവസം അവസരം കണ്ടു അവൻ ചന്ദ്രകുമാരനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. കുടുംബം അതിൽ തകർന്നു. മാതാപിതാക്കൾ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു അവനെ തിരഞ്ഞു. എത്ര അന്വേഷിച്ചാലും ഒരു വിവരം കിട്ടിയില്ല. ഭൂതനാഥൻ ആ കുഞ്ഞിനെ ബ്രിട്ടീഷ് സിലോൺ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അത് ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്കയാണ്.

അവിടെ ഒരു തോട്ടത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളായി ചന്ദ്രകുമാരനെ വളർത്തി. തന്റെ യഥാർത്ഥ കുടുംബം ആരെന്നു അവന് അറിയില്ല. ചെറിയ പ്രായം മുതൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താണ് അവൻ വളർന്നത്. അവന്റെ ജീവിതം പൂർണ്ണമായും മാറി. ഒരിക്കൽ രാജകുമാരനെ പോലെ ജീവിച്ചിരുന്ന ബാലൻ ഇനി ഒരു സാധാരണ തൊഴിലാളിയായി ജീവിച്ചു. എങ്കിലും അവൻ നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവനായിരുന്നു. സത്യസന്ധനും കഠിനാധ്വാനിയും ആയിരുന്നു.

ആ തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമ ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് വ്യക്തിയായിരുന്നു. അവൻ ചന്ദ്രകുമാരന്റെ പരിശ്രമവും നന്മയും ശ്രദ്ധിച്ചു. മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ വ്യത്യസ്തനാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ ചന്ദ്രകുമാരൻ മേലുദ്യോഗസ്ഥനായി ഉയർന്നു. ഒടുവിൽ അവൻ തോട്ടത്തിന്റെ മേൽനോട്ടക്കാരനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. ജീവിതം കുറച്ച് മെച്ചപ്പെട്ടു. എങ്കിലും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ശൂന്യത ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ യഥാർത്ഥ കുടുംബത്തെ കുറിച്ചുള്ള അറിവില്ലായ്മ അവനെ അലട്ടിയിരുന്നു.

ഇതിനിടെ ജയചന്ദ്രൻ എന്ന യുവാവ് കഥയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. അവൻ ചന്ദ്രകുമാരന്റെ ദൂരബന്ധുവാണ്. അവനും ഒരിക്കൽ സിലോണിലേക്ക് എത്തുന്നു. യാദൃശ്ചികമായി അവന്റെ സാധനങ്ങൾ എല്ലാം ഭൂതനാഥൻ മോഷ്ടിക്കുന്നു. പണമില്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ ജയചന്ദ്രൻ വിഷമിക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് അവൻ ചന്ദ്രകുമാരനെ കാണുന്നത്. അവരുടെ ഇടയിൽ സൗഹൃദം തുടങ്ങുന്നു. വളരെ പെട്ടെന്ന് അവർ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായി മാറുന്നു.

ജയചന്ദ്രന്റെ സത്യസന്ധതയും സൗമ്യതയും ചന്ദ്രകുമാരനെ ആകർഷിച്ചു. ഇരുവരും ഒരുമിച്ച് സമയം ചെലവഴിച്ചു. ജീവിതത്തിലെ വേദനകളും സ്വപ്നങ്ങളും പങ്കുവെച്ചു. കുറച്ച് കാലത്തിനുശേഷം അവർ തിരുവിതാംകൂരിലേക്ക് മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതോടെ കഥ വീണ്ടും പഴയ നാട്ടിലേക്ക് എത്തുന്നു.

തിരുവിതാംകൂരിൽ ചന്ദ്രകുമാരന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ സഹോദരി. സഹോദരനെ നഷ്ടപ്പെട്ട വേദന അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. ജയചന്ദ്രനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനോട് ഇഷ്ടം തോന്നി. സമയം കടന്നപ്പോൾ അവരുടെ ഇഷ്ടം പ്രണയമായി മാറി. കുടുംബവും ആ ബന്ധത്തെ അംഗീകരിച്ചു.

എന്നാൽ ദുഷ്ടനായ ഭൂതനാഥൻ വീണ്ടും പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ ചന്ദ്രകുമാരന്റെ സഹോദരിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ചന്ദ്രകുമാരനും ജയചന്ദ്രനും സമയത്ത് എത്തി അവളെ രക്ഷിച്ചു. സംഘർഷം ഉണ്ടായി. ഒടുവിൽ സത്യം പുറത്ത് വരാൻ പോകുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടായി.

ഒരു അടയാളം അതിന് കാരണമായി. ചന്ദ്രകുമാരന്റെ പിൻഭാഗത്ത് ഒരു മുറിവിന്റെ പാടുണ്ടായിരുന്നു. ബാല്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ പാടാണ് അവന്റെ യഥാർത്ഥ തിരിച്ചറിയൽ തെളിയിച്ചത്. മാതാപിതാക്കൾ ആ അടയാളം കണ്ടപ്പോൾ അവർക്ക് സത്യം മനസ്സിലായി. വർഷങ്ങളായി കാണാതായ മകൻ തന്നെയാണ് അവൻ. സന്തോഷവും കണ്ണീരുമൊത്ത് കുടുംബം വീണ്ടും ഒന്നായി.

ഇങ്ങനെ കഥ സന്തോഷകരമായ ഒരു കുടുംബസംഗമത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ട മകൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിവാഹം നടക്കുന്നു. ദുഷ്ടൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. നീതിയും സത്യവും വിജയിക്കുന്നു.

ഈ സിനിമയുടെ നിർമ്മാണകാലത്ത് വലിയ സാമൂഹിക പ്രശ്നവും ഉണ്ടായി. ചിത്രത്തിലെ നായികയായി അഭിനയിച്ച പി കെ റോസി ഒരു ദളിത് വനിതയായിരുന്നു. എന്നാൽ സിനിമയിൽ അവൾ ഒരു ഉയർന്ന ജാതിക്കാരിയായ നായർ സ്ത്രീയുടെ വേഷം ചെയ്തിരുന്നു. അന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ ഇത് പലർക്കും അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സിനിമയുടെ ആദ്യപ്രദർശന സമയത്ത് വലിയ പ്രതിഷേധം ഉണ്ടായി. ചിലർ അക്രമപരമായ രീതിയിൽ പ്രതികരിച്ചു. ഇതുകൊണ്ട് പി കെ റോസിക്ക് ഏറെ കഷ്ടം അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു. സമൂഹത്തിലെ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ കടുപ്പം അന്ന് എത്ര ശക്തമായിരുന്നുവെന്നത് ഇതിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം.

ജെ സി ഡാനിയൽ വളരെ കഷ്ടപ്പാടോടെ ഈ സിനിമ നിർമ്മിച്ചു. സ്വന്തം പണവും സ്വത്തും വിറ്റാണ് അദ്ദേഹം സിനിമ എടുത്തത്. എന്നാൽ സമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ള പിന്തുണ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചില്ല. സാമ്പത്തിക നഷ്ടവും മാനസിക വേദനയും അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചു. എങ്കിലും ഇന്ന് മലയാള സിനിമയുടെ തുടക്കക്കാരനായി അദ്ദേഹത്തെ എല്ലാവരും ആദരിക്കുന്നു.

വിഗതകുമാരൻ ഒരു സാധാരണ കഥയല്ല. അത് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വേദനയും പ്രതീക്ഷയും സ്നേഹവും പറഞ്ഞ കഥയാണ്. അതോടൊപ്പം സമൂഹത്തിലെ അനീതികളും കാണിച്ച ചിത്രം കൂടിയാണ്. ഒരു ദളിത് വനിതയെ നായികയായി അവതരിപ്പിച്ചതിലൂടെ അത് സാമൂഹിക സന്ദേശം നൽകിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത് ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യ സാമൂഹിക നാടകചിത്രമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഇന്ന് ഈ സിനിമയുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ അതിന്റെ കഥയും ചരിത്രവും നമ്മൾ ഓർക്കുന്നു. മലയാള സിനിമയുടെ വളർച്ചയുടെ തുടക്കം ഇതിലൂടെയാണ്. ചെറിയൊരു വിത്തായി തുടങ്ങിയ സിനിമ ഇന്ന് വലിയ വൃക്ഷമായി വളർന്നു. ആ വിത്ത് നട്ടത് ജെ സി ഡാനിയലാണ്.

ഈ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്തെന്നാൽ സത്യം ഒടുവിൽ വിജയിക്കും എന്നതാണ്. കുടുംബസ്നേഹം ഒരിക്കലും മായുകയില്ല. എത്ര വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും സ്വന്തം ബന്ധം തിരികെ കണ്ടെത്താം. മനുഷ്യന്റെ പരിശ്രമവും നന്മയും അവനെ ഉയർത്തും. ദുഷ്ടതക്ക് താൽക്കാലിക വിജയം കിട്ടിയാലും ഒടുവിൽ അത് തോറ്റുപോകും.

വിഗതകുമാരൻ മലയാള സിനിമയുടെ ആദ്യ പ്രകാശം ആയിരുന്നു. ആ പ്രകാശം ഇന്നും നമ്മുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

****************************